 |
| Uit: AU!, mrt 2003, door J. van
Loon |
Geen ' ehhh ' |
Op de middelbare school werkte Thomas zijn studieboeken door met behulp
van cassettes van de blindenbibliotheek. Nu neemt de computer het voorlezen
grotendeels over.
Hij hoopt binnenkort een goede scanner op de kop te tikken zodat hij
ook brieven en dergelijke kan inscannen en kan beluisteren.
Sinds hij met spraakherkenning werkt, is zijn schrijfstijl wel enigszins
veranderd. Thomas vertelt: "Als je aan het typen bent, denk je halverwege
de zin vaak pas na over de rest. Wanneer je tegen de computer spreekt, kun
je niet `ehhh' tussendoor zeggen of aan een woord beginnen en dan toch een
ander woord kiezen.
|
Het komt
erop neer dat je een stukje tekst gewoon goed in je hoofd moet hebben voordat
je het uitspreekt." In het begin kwam het ook wel voor dat hij 'te losjes'
ging praten.
"Een mailtje naar een vriend mag best in spreekstijl geschreven zijn,
maar voor mijn studie moet ik toch wat officiëlere taal gebruiken." De voorleesfunctie
bespaart Thomas een hoop tijd. Soms kopieert hij hele stukken tekst of zelfs
hele sites van Internet om ze te laten voorlezen. "Zo lees ik iedere ochtend
de krant en op deze manier kan ik gewoon zelfstandig functioneren.
Zonder spraakherkenning zou ik nu nog steeds een beroep moeten doen op mijn
ouders en broer, terwijl je op je 22e toch wel zoiets hebt van: kom op joh,
tijd om op eigen benen te staan!"
|
